Docent Marius Dusseldorp is bouwkundige in hart en nieren. Al 35 jaar werkt hij in het vak. Daarnaast is hij docent Besluit bouwwerken leefomgeving (Bbl) in ABW-1 en ABW-2 bij BOB-KOB. “Ik ben van origine civiel,” zegt hij, “maar stapte al snel de ‘micro-wereld’ in: bouwkunde. Van grof naar fijn dus: eerst het overzicht, dan de details.”
Die blik—schakelen tussen schaalniveaus—leerde hij in de praktijk. “Bouwkundigen kunnen verzanden in details, civielen kijken soms te grof. Je moet ertussen kunnen schakelen. Boven de materie hangen: wat is hier nu echt het probleem, en wat gaan we oplossen?”
Marius leerde het vak breed. Hij werkte bij architectenbureaus en aannemers, maar vooral bij gemeenten. Daar rolde hij de regelgeving in: van Bouwbesluit ’92, via 2003 en 2012, naar nu. “In die beginjaren had ik vaak letterlijk ‘telefoondienst’ om architecten en aanvragers wegwijs te maken. Achteraf gezien was dat al lesgeven.”
Vanuit die rol schoof hij aan bij bouwvergaderingen en vergunningbesprekingen. “Dat begon kleinschalig, maar de zaal werd steeds voller. Adviseurs en bouwers wilden weten: hoe werkt die regelgeving nou echt? Collega’s zeiden toen al dat ik zaken rustig en gestructureerd kon uitleggen. Dat voedde mijn drive om kennis te delen.”
Marius Dusseldorp, adviseur VTH en docent Bbl voor BOB-KOB.
Hij groeide van junior naar senior vergunningverlener. “In ’97 ben ik via detachering ook buiten mijn eigen gemeente gaan werken. Dat was een eyeopener, want dan zie je ineens hoe het óók kan.” Begin jaren 2000 startte hij als zelfstandig ondernemer, met de wetswijziging richting Bouwbesluit 2003 in aantocht. “Ik wilde iedereen in het bouwvak verder helpen—van aannemers en architecten tot ontwikkelaars en gemeenten. Zo trok ik bijna twee jaar met een roadshow vol workshops door het land voor BOB (nu BOB-KOB red.).”
Lesgeven zit in de familie. “Mijn opa en overgrootvader waren schoolhoofden; mijn dochter staat nu ook voor de klas. Voor mij is docent zijn: kennis en ervaring doorgeven. In het werk zie je soms misstanden; dan wil je mensen begeleiden en sturen. Geen grote woorden, gewoon vertellen: ik heb het meegemaakt, ik vertel je wat je tegenkomt zodat je niet vastloopt. Nieuwe ontwikkelingen vind ik leuk; daar neem ik iedereen graag in mee.”
In de klas kiest hij voor structuur en interactie. “We beginnen breed en zoomen in. Ik stel veel vragen, laat groepen elkaar helpen en geef introverte deelnemers bewust ruimte. De luidste heeft niet altijd het beste antwoord; de stille denker vaak wel.”
Marius schreef regelmatig mee aan tentamens, onder meer voor brandveiligheid en bouwfysica. “Toetsen maken dwingt je scherp te zijn op leerdoelen. De antwoorden laten zien waar jouw uitleg beter kan. Die feedback neem ik mee terug de klas in.” Cursisten stelt hij gerust: “Een tentamen is geen valkuil maar een spiegel. Ik leer je op de juiste manier kijken, zodat je slaagt.”
Als vergunningenmanager werkt Marius vaak aan complexe vergunningen. Hij is dan de eenpitter tussen grote partijen. “Ik manage verwachtingen, maak stappen klein en zorg dat besluiten juridisch houdbaar én uitvoerbaar zijn.” Een project dat hem met trots vervult, is het stadshart van Almere. “Daarvoor heb ik de vergunningenprocessen begeleid. Dat was wel de ‘eredivisie voor architecten’.”
Marius verbindt graag overheid en markt. “Deze twee werelden praten soms langs elkaar heen. De overheid zegt: ‘aannemers willen alleen geld verdienen’ en het bedrijfsleven vindt: ‘de overheid vertraagt’. Ik laat ze graag letterlijk van stoel wisselen: u bent nu even ambtenaar, ik ben de ontwikkelaar. Dan wordt meteen zichtbaar wat nodig is.”
De grootste hobbel voor zijn vakgebied ziet hij in het kennisonderhoud. “Proceduredruk en digitalisering vragen veel tijd. Waar techniek vroeger 50% van je werk was, is dat nu soms 10%. Toch móét je bijblijven.” Zijn tip: “Maak samenvattingen van grote wijzigingen (Omgevingswet/Bbl) en plan vaste momenten om bronnen langs te lopen. Als jij het kort kunt uitleggen, snap je het echt—en help je je team.”
Digitalisering helpt, met een kanttekening. “Documenten vind en deel je sneller, maar je moet het overzicht bewaken.” Over AI is hij nuchter: “Het is een prima hulpmiddel. Stel een duidelijke vraag, lees het antwoord en verifieer. Zo blijf je bij.”
Zijn favoriete openingszin bij een nieuwe opleiding ABW is: ‘Gefeliciteerd! Jullie kúnnen dit halen.’ Daarna komen meteen de voorwaarden: stel vragen, help elkaar en benut het netwerk dat in de groep zit. “Zo geef ik les: ik stel een vraag, laat iemand antwoorden en vraag vervolgens anderen om aan te vullen of te bevestigen. Zo kneden we samen het verhaal, totdat duidelijk wordt wat werkt en waarom. Dán ontstaat inzicht.”
Tot slot, waarom dit vak? Marius: “Omdat het twee werelden verbindt: ambitie en haalbaarheid. Als je dat goed doet, ontstaat er iets: een goed besluit, een gebouw dat werkt en professionals die het snappen. Dat is toch prachtig?”
